ยังเข้าใจดี ว่าที่สุดแล้ว ไม่มีทางได้เธอคืนมา
คงไม่โทษดิน คงไม่โกรธฟ้า ที่เสียเธอ
แต่ที่บ้าบอทําตัวสับสน ยังมาเวียนวกวนให้พบและเจอ
ยังคิดถึงปนๆ พร่ำเพ้อ อย่าสนใจ..

ก็แค่รักที่จริงจังและจริงใจ มันได้พังทลายลงไป
แค่ทุกๆวันยังมีเธอในใจ ก็เลยยังวุ่นวายอย่างนี้

ยังเก็บเบอร์โทร ยังกดไปหา ก็ใจมันยังอ่อนแอ
เธอคงไม่เข้าใจ คนมีแผล ที่เจ็บและยังไม่หายดี
ไม่ต้องกังวล ก็แค่คนเหงาที่ยังรอเธอตรงนี้
ขอเธอไม่รำคาญ คนๆนี้
มันจบไม่ลงสักที่คําว่ารักเธอ คําว่ารักเธอ

หรือต้องให้เธอพูดใส่หน้าฉัน ด่าแรงๆสักวันถึงจะเข้าใจ
ก็ไม่รู้จะต้องทํายังไง มันถึงหายดี

ไม่ต้องกังวล ก็แค่คนเหงาที่ใจมันยังอ่อนแอ
เธอคงไม่เข้าใจ คนมีแผล ที่เจ็บและยังไม่หายดี
ยังมีเบอร์โทร ยังกดไปหา ยังรอที่เดิมตรงนี้
ขอเธอไม่รำคาญ คนคนนี้
มันจบไม่ลงสักที่ คําว่า “รักเธอ”
คําว่ารัก…เธอ..